LINK

Supannika Panya | MY ACADEMICS PROJECTS | Master Programme | 2013

การนำเสนองานในรูปแบบภาษาภาพผ่านตัวอักษร โดยการใช้เทคนิคร่วมกันระหว่างแสงสีและเส้นเพื่อให้เกิดจุดนำสายตาในรูปแบบ Perspective

เพื่อเพิ่มความน่าสนใจให้กับตัวอักษรผ่านการรับรู้ทางการมองเห็น และเชื่อมโยงคำให้เกิดความต่อเนื่อง รวมถึงการทำให้เป็นจุดนำสายตาเพื่อดึงความสนใจเข้าสู่พื้นที่การแสดงงาน

ABSTRACT

การสื่อความหมาย เป็นการถ่ายโยงความคิดหรือความรู้สึกเพื่อให้เกิดความเห็นพ้องต้องกันของบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่ง หรือจากกลุ่มบุคคลหนึ่งไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง โดยผ่านช่องทางต่างๆ เช่น การพูดคุย การแสดงสีหน้า  ท่าทาง กริยา ภาษาเขียน ภาษาภาพ การสื่อความเข้าใจระหว่างมนุษย์ด้วยกันนั้น นอกจากการใช้ภาษาพูดโดยตรงแล้ว มนุษย์อาจใช้รูปภาพ ตัวอักษร เป็นสื่อในการบอกกล่าวถึงเรื่องราว ความรู้สึกนึกคิดที่ต้องการถ่ายทอดออกมา จึงนำมาสู่การนำเสนอผลงาน LINK เพื่อสื่อความหมายผ่านงานกราฟิกโดยใช้วิธีสื่อสารผ่านตัวอักษรในลักษณะ Perspective ร่วมกับการใช้แสงสีในการสร้างความรู้สึกที่แปลกใหม่

CHAPTER 01 Introduction

การรับรู้(Perception) ของมนุษย์เป็นกระบวนการแปลความหมายระหว่างประสาทสัมผัสกับระบบประสาทของมนุษย์ ที่ใช้อวัยวะรับสัมผัสสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ทำให้ส่วนของประสาทสัมผัสในอวัยวะนั้น ส่งผลเชื่อมโยงไปยังสมอง จากนั้นสมองจะถอดรหัสไปยังระบบประสาท ทำให้เกิดการรับรู้และรู้สึก จิตวิทยาการรับรู้เป็นเหตุการณ์ความรู้สึกที่เป็นผลจากกิจกรรมของเซลล์สมอง เป็นลักษณะหนึ่งของจิตแต่ไม่ใช่จิตทั้งหมด

การมองเห็นเกิดขึ้นได้เมื่อมีแสงจากวัตถุที่เรากำลังมองอยู่ตกกระทบกับตัวรับภาพในดวงตา และส่งข้อมูลไปยังสมอง สมองส่วนรับภาพจะจัดเรียงแปลผลข้อมูล และสร้างเป็นภาพให้รู้สึกมองเห็นได้ การเห็นเป็นส่วนประกอบของการรับรู้อย่างหนึ่ง ซึ่งการมองเห็นนั้นมีบทบาทที่สำคัญในกระบวนการรับรู้ โดยสามารถแยกการมองเห็นออกเป็น 2 ประเภท คือ “การมอง” ซึ่งเป็นปรากฏการณ์การสัมผัสในระดับปกติของมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม โดยปราศจากความตั้งใจ จึงทำให้เกิดการรับรู้น้อย เพราะผู้มองไม่ได้ตั้งใจหรือจงใจในการจำแนกขนาด สีสัน หรือรูปร่างของสิ่งที่มองเห็น “การเห็น” เป็นกระบวนการรับรู้ด้วยประสาทการรับรู้ทางตา ซึ่งเป็นการรับรู้โดยใช้อำนาจจำแนก จึงสามารถรับรู้กายภาพต่างๆ ได้ เช่น การเห็นธรรมดา เป็นการมองเห็นในระดับต้น ที่จะทำให้เกิดสภาพรับรู้ในกายภาพของสิ่งที่เห็น เช่น ขนาด สีสัน รูปร่าง การเห็นความสัมพันธ์ของส่วนรายละเอียดกับประสบการณ์เดิม เป็นขั้นของการรับรู้ที่ละเอียดขึ้นกว่าเดิม และเกี่ยวข้องกับลักษณะล้ำลึก สุดท้ายคือการเห็นทะลุปรุโปร่ง รู้แจ้งเห็นจริง ถือเป็นการรับรู้ขั้นสุดท้ายเพราะนอกจากผู้เห็น ผู้รับรู้ จะได้ใช้ความรู้ความคิด นำประสบการณ์เดิมมาเปรียบเทียบหาความสัมพันธ์ของสิ่งที่เห็นแล้ว ยังต้องเกี่ยวข้องกับความเชื่อ ทัศนคติของบุคคลนั้นเข้ามาร่วมประเมินค่าของสิ่งที่เห็นอีกด้วย

การเขียนแบบทัศนียภาพ หรือทัศนมิติ หรือเพอร์สเปกทีฟ(Perspective) เป็นการเขียนภาพประกอบที่มีลักษณะใกล้เคียงความเป็นจริง ตามที่สายตามองเห็น ตำแหน่งที่มองคือมองตรงมุมของวัตถุ ระยะที่อยู่ใกล้สายตาจะมีขนาดใหญ่ ระยะที่อยู่ไกลสายตาออกไปจะมีขนาดค่อยๆ เล็กลง โดยปรกติมักจะใช้เพื่อการนำเสนอภาพจำลองของแนวความคิดในการออกแบบผลงาน

APPENDIX



created by Z Axis IT Solution