ภาษาวิบัติ

Rujiya Nakrueng | MY LAB PROJECTS | Master Programme | 2014

ปัจจุบันเทคโนโลยีมีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดทั้งอุปกรณ์อิเล็กทรอนิค และระบบการติดต่อการสื่อสารที่ได้เข้ามามีบทบาทกับคนในสังคมปัจจุบันที่เป็นยุคที่อินเตอร์เน็ตมีบทบาทสำคัญมากกับตนในสังคม  แต่อย่างไรก็ตามเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดนั้นมีข้อดีที่ช่วยอำนวยความสะดวกและสร้างสรรสิ่งใหม่ๆได้อย่างไม่สิ้นสุดทั้งเรื่องชีวิตประจำวันไปจนถึงการติดต่อสื่อสาร ส่งข้อความ ส่งอีเมลล์ ภาพเคลื่อนไหว หรือข้อมูลในปริมาณมากๆ ผ่าน social network หรือ social media คือ ที่เชื่อมโยงผู้คนไว้ด้วยกัน ผ่าน Internet ซึ่งเป็นเว็บไซต์ช่วยให้คุณหาเพื่อนบนโลกอินเตอร์เน็ตได้ง่ายๆ เราสามารถที่จะสร้างพื้นที่ส่วนตัวขึ้นมา เพื่อแนะนำตัวเองได้ โดยเลือกได้ว่าต้องการรู้จักกับใคร หรือเป็นเพื่อนกับใคร ก็ได้ ตัวอย่าง Social Network เช่น Hi5, Facebook, MySpace.com, twitter เป็นต้น  แต่ในอีกมุมมองหนึ่งจะเห็นได้ว่าพฤติกรรมการติดต่อสื่อสารของคนในสังตมปัจจุบันที่เปลี่ยนไป และมีการก่อตัวภาษาเขียนในรูปแบบใหม่ๆ หรือก็คือภาษาวิบัติที่ใช้กันในกลุ่มเฉพาะ ซึ่งเป็นปรากฎการณ์ทางภาษา การย่อคำ ตัดคำ หรือเปลี่ยนวิธีเขียนไปเลย  

ภาษาวิบัติ คือ ภาษาที่ถูกแปลงมาจากคำในภาษาเดิม ให้สามารถเขียนได้ในรูปลักษณ์ใหม่ ซึ่งโดยส่วนใหญ่ภาษาวิบัตินี้มักจะผิดหลักในการเขียนอยู่เสมอ ถ้าจะให้แยกแยะได้ง่ายๆ คำที่ไม่อยู่ในพจนานุกรม และไม่เป็นไปตามกฏของหลักภาษาไทยโดยส่วนใหญ่จะเป็นภาษาวิบัติ คำว่า "วิบัติ" มาจาก ภาษาบาลี หมายถึง พินาศฉิบหาย หรือความเคลื่อนทำให้เสียหาย

ABSTRACT

The communication through computer build up the online public space or the  public sphere in cyberspace that effects to changed language as we have seen the Facebook or Hi5 . The public space for everybody can be apart and participate without limitation such as genders, age and status : People can share the feeling or whatever they want on cyberspace fastly, easily and convinient. the making new words is a kind of communication for specified community or call off  “Review failure”

การสื่อสารผ่านคอมพิวเตอร์ทำให้พื้นที่สาธารณะที่เกิดขึ้นในชุมชนออนไลน์หรือสังคมไซเบอร์สเปซ ( The public sphere in cyberspace) ซึ่งการสื่อสารนั้นมีอิทธิพลต่อการเกิดขึ้นและเปลี่ยนแปลงของภาษา เราจึงเห็นภาษาที่เกิดขึ้นใหม่เหล่านั้นในพื้นที่ facebook หรือ Hi5 ซึ่งเป็นพื้นที่สาธารณะที่ประชาชนทุกคนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมได้ โดยไม่จำกัดเพศ และวัย หรือสถานะ อาจจะทำการออกความเห็น ทำให้ผู้อื่นทราบถึงจุดประสงค์ของตน หรือการระบายสิ่งต่างๆบ้าง เพราะในโลกไซเบอร์สเปซนั้นต้องการความสะดวกรวดเร็ว สื่อสารกันเข้าใจกันได้โดยง่าย จะเขียนหรือสื่อกันอย่างไรก็ได้ ขอให้เข้าใจตรงกันก็เป็นพอ การสร้างคำใหม่จึงเป็นการสื่อสารภายในกลุ่มๆ เดียวกัน เพื่อความเข้าใจเป็นอย่างเดียวกัน หรือเรียกว่า “ภาษวิบัติ” นั่นเอง

CHAPTER 01 Review of Related Literature

วิวัฒนาการของการสื่อสาร
การสื่อสาร(communication) หมายถึง การส่งข้อมูลจากฝ่ายหนึ่งไปยังอีกฝ่ายหนึ่ง
ข้อมูล (data) หมายถึง ข้อเท็จจริงหรือสิ่งที่ถือว่าเป็นข้อเท็จจริงสำหรับใช้เป็นหลักในการหาความจริง โดยในที่นี้อาจหมายถึงข้อมูลที่เกิดขึ้นจากเครื่องคอมพิวเตอร์ ในรูปตัวเลข 0 หรือ 1 ต่อเนื่องกันไป ซึ่งเป็นค่าที่เครื่องคอมพิวเตอร์เข้าใจ
          ดังนั้น การสื่อสารข้อมูล (data communication) จึงหมายถึง กระบวนการถ่ายโอนหรือแลกเปลี่ยนข้อมูลในรูปตัวเลขฐานสอง ที่เกิดจากอุปกรณ์หรือเครื่องคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ 2เครื่องขึ้นไปเป็นตัวกลางในการส่งข้อมูล โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้ในการติดต่อ แลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารตลอดจนแบ่งปันการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด และให้ผู้ส่งและผู้รับเกิดความเข้าใจซึ่งกันและกัน

ในปัจจุบันนี้เราสามารถติดต่อสื่อสารกับคนทั่วโลกได้สะดวกมาก แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ การสื่อสารได้มีวิวัฒนาการมาหลายยุคหลายสมัย ซึ่งวิวัฒนาการของการสื่อสารตั้งแต่ยุคแรกของมนุษย์นั้น เชื่อกันว่าการสื่อสารระยะไกลของมนุษย์ในยุคแรกๆน่าจะเป็นการการตีเกราะ เคาะไม้ การส่งเสียงต่อเป็นทอดๆ แลการส่งสัญญาณควันต่อมาเมื่อมนุษย์รู้จักวิธีการเขียนหนังสือ ก็มีการคิดวิธีการสื่อสารกัน แบบใหม่โดยการฝากข้อความไปกับนกพิราบ ตลอดจนมาถึงการสื่อสารด้วยโทรเลขและเริ่มพัฒนาการสื่อสารโดยการส่งจดหมายไปบจนถึงก่รใช้โทรศัพท์บ้านโทรศัพท์มือถือบวกกับการที่โลกก้าวหน้าไปไกลการเชื่อมต่อก็เริ่มไร้พรมแดนสื่ออินเตอร์เน็ตก็เข้ามามีบทบาทในการสื่อสารมากขึ้นทำให้มนุษย์เราติดต่อสื่อสารกันได้อย่างง่ายดายและสะดวกรวดเร็วโดยที่ไม่ต้องไปพบหน้ากันก็สามารถมองเห็นหน้ากันได้ เช่นการสื่อสารผ่านทาง FACEBOOK, MSN, TWITTER เป็นต้นและปัจจุบันโทรศัพท์มือถือก็มีการพัฒนาระบบที่ก้านไกลทันสมัยสามารถใช้อินเตอร์เน็ตบนมือถือได้สะดวกในการพกพาไปในทุกสถานที่

แนวคิดเกี่ยวกับ New Media
สื่อ (Media) เป็นช่องทางการสื่อสารที่นำเสนอเนื้อหาของสารไม่ว่าจะเป็นข่าว ข้อมูลบันเทิงหรือโฆษณาไปสู่ผู้บริโภค การเปลี่ยนแปลงระบบเทคโนโลยี นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบสื่อที่พัฒนาให้ดีขึ้นนับจากสื่อบุคคลที่เปลี่ยนแปลงเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ และสื่อสิ่งพิมพ์พัฒนาเป็นรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ คือ สื่อวิทยุและสื่อโทรทัศน์ ในปัจจุบันการพัฒนาระบบเทคโนโลยีไม่หยุดนิ่ง สื่ออินเทอร์เน็ตพัฒนาขึ้นมาเพื่อการติดต่อสื่อสารเพิ่มขึ้น ดังนั้นกล่าวได้ว่าการเปลี่ยนแปลงของระบบเทคโนโลยีสามารถแบ่งสื่อออกเป็น 2 ประเภท ตามลักษณะของการใช้สื่อเพื่อการกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์ คือ สื่อแบบดั้งเดิม และสื่อใหม่ (พรจิต สมบัติพานิช, 2547: 4)

ทฤษฎีโครงสร้างทางภาษา

โซซูร์ได้สรุปความคิดของเขา โดยนำวิธีการศึกษาแบบคู่แย้ง มาเป็นแนวทางในการวิเคราะห์เกี่ยวกับภาษาของเขาที่เป็นเรื่องของคำพูด ถ้อยคำ(Speech) ซึ่งแสดงให้เห็นเป็น 2 ขั้วคือ 1) ความเป็นวัตถุแห่งภาษา(Object of Language) ที่เป็นด้านสังคมอย่างบริสุทธิ์และเกี่ยวข้องกับจิตวิทยาที่เฉพาะ และเป็นอิสระจากปัจเจกบุคคล 2) ความเป็นวัตถุในด้านของปัจเจกบุคคล ที่เกี่ยวกับถ้อยคำเช่นการพูด การเปล่งเสียง ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องของจิตวิทยากายภาพ ทั้งสองขั้วเป็นสิ่งที่ติดต่อเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิดและพึ่งพาอาศัยอยู่บนสิ่งอื่นๆ ความแตกต่างตรงกันข้ามหรือลักษณะในทางลบ(Negative) เป็นสิ่งที่ทำให้สิ่งหนึ่งมีความหมาย

แนวความคิดดังกล่าวทำให้เราเห็นทิศทางของโซซูร์ในการศึกษาเกี่ยวกับภาษา โดยเน้นที่การศึกษาระบบ ความคิด ที่ปรากฎผ่านการพูด หรือการใช้ภาษา ที่เป็นเรื่องของปัจเจกบุคคลที่มีความแตกต่างหลากหลาย แต่พวกเขาก็ใช้มันอยู่ภายใต้ระบบกฎเกณฑ์ที่ยอมรับร่วมกันในชุมชนทางภาษานั้น การศึกษาภาษาจึงเป็นการศึกษาเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นนามธรรมและรูปธรรม ความคิด วัตถุสิ่งของ ซึ่งสัมพันธ์กับภาษา โซซูร์ มองว่า เราสามารถที่จะจับวางความเป็นไปได้ของสิ่งต่างๆ ที่สัมพันธ์กับภาษาไปยังรูปแบบของรูปภาพ (Graphic Form) ที่ยอมรับโดยดิชชันนารี่และไวยากรณ์กับการแสดงความถูกต้องของสิ่งนั้น สำหรับภาษาเหมือนคลังข้อมูลของภาพประทับแห่งเสียงและการเขียนเป็นสิ่งที่เป็นรูปแบบที่สามารถสัมผัสได้เกี่ยวกับจินตนาการเหล่านั้น (Suassure:1966,P.15) นั่นคือ การตระหนักรู้จินตนาการแห่งเสียงในการพูด สามารถถูกแปลไปยังจินตนาการของการมองเห็น(Visual Image) แต่เป็นส่วนประกอบที่จำกัดของหน่วยเสียง ซึ่งตอบสนองกับจำนวนของสัญลักษณ์ทางการเขียน โซซูร์ ได้ให้คำจำกัดความเกี่ยวกับภาษาว่า “ภาษาเป็นระบบของสัญญะที่แสดงความคิด และเป็นสิ่งที่เปรียบเทียบได้กับระบบของการเขียน อักษรของคนหูหนวกเป็นใบ้ หรือตาบอด สัญลักษณ์ทางพิธีกรรม มารยาท สัญญาณทางทหารและสิ่งอื่นๆ แต่มันเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดของระบบทั้งหมดเหล่านี้” (Saussure:1966, P.16)

จากปรากฎการณ์ทางภาษาผ่าน Facebook อาจกล่าวได้ว่าปัจจุบันเราสามารถติดต่อสื่อสารกับคนทั่วโลกได้อย่างสะดวก สบาย แต่กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ การสื่อสาารได้มีการวิวัฒนาการมาหลายยุคหลายสมัย การติดต่อสื่อสารในปัจจุบันเป็นยุคของ New media ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีจากระบบอนาล็อก หรือสื่อดั่งเดิม มาเป็นระบบดิจิทัล ที่ทำหน้าที่การส่งสารได้หลากหลายอย่างรวมกัน เช่น ภาพ เสียง และข้อความไปพร้อมกัน โดยผ่านระบบของ Internet หรือเครือข่ายคอมพิวเตอร์นานาชาติที่มีสายตรงเชื่อมต่อไปยังสถาบัน หรือหน่วยงานต่างๆเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้ทั่วโลก ซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการข้อมูลข่าวสารได้อย่างอิสระมากขึ้น ทำให้เข้าถึงผู้รับสารมากขึ้น เปิดกว้างให้กับผู้ส่งสารและผู้รับสารในการเข้าถึงข้อมูลในรูปแบบเฉพาะต่างๆที่ข้อจำกัดของการสื่อสารแบบเดิมไม่สามารถทำได้ แต่ในทางกลับกันความทันสมัยนั้นสามารถโต้ตอบสื่อสารได้แบบ Real-time
ภาษาเป็นเรื่องของปัจเจกบุคคลและสังคมที่มีความแตกต่างหลากหลาย เป็นสิ่งที่นิยามและจัดวางกฎเกณฑ์ให้กับตัวมันเองรวมทั้งสร้างความจริงในตัวมันเอง และการเป็นตัวแทนที่บรรจุความสัมพันธ์ทางโครงสร้างกับตัวมันเองที่ประกอบด้วยสิ่งที่ไม่มีความหมาย จนกระทั่งสิ่งเหล่านั้นมารวมกันภายในระบบกฎเกณฑ์ที่ยอมรับร่วมกันในชุมชนทางภาษานั้น  ดังนั้นการศึกษาภาษาจึงต้องศึกษาเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นนามธรรม รูปธรรม ความคิด วัตถุสิ่งของ ที่มีความสัมพันธ์กันในชุดของภาษานั้น ซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านั้นจะต้องมีสถานที่และเวลาคอยกำกับร่วมอยู่ด้วย

APPENDIX



created by Z Axis IT Solution