3D

WATCH

Nutnaree Chenchat | MY ACADEMICS PROJECTS | Master Programme | 2014

ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยหุ่นยนต์ที่ซึ่งทุกสิ่งถูกบังคับไว้ด้วยกฎระเบียบอย่างเคร่งไร้อิสระ ทุกอย่างถูกดําเนินให้อยู่ในระเบียบแบบแผนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภายใต้การควบคุมของหอคอยขนาดใหญ่ที่ตั้ง สูงตระหง่านอยู่รอบเมืองหุ่นยนต์ ไม่ว่าผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหนทุกอย่างในอาณาจักรแห่งนี้ยังคงดําเนินต่อไป ตามแบบแผนของมันอย่างไม่เคยเปลี่ยน ในขณะที่การต้องเข้ารับพลังงานในทุกเช้าเมื่อวันใหม่มาถึงก็ยังเป็นสิ่งที่ดําเนินต่อไปอย่างเป็นปกติ การต้องเข้าคิวต่อแถวยาวเหยียดที่เหมือนจะเป็นเรื่องคุ้นชินในยามเช้า แต่กลับทําให้หุ่นยนต์ตัวหนึ่งเกิดความ รู้สึกเบื่อหน่ายมันจึงได้ตัดสินแตกออกจากแถวและแซงคิวหุ่นยนต์ตัวอื่นที่อยู่ด้านหน้า แต่มันกลับไม่ได้รับพลังเพราะยังไม่หมายเลขของมัน ซ้ำร้ายเมื่อหุ่นยนต์ที่ถูกแซงคิวเห็นว่าพลังงานของตัวเองเริ่มหมดมันจึงรีบวิ่งเข้าไปรับพลังงาน และผลักหุ่นยนต์ตัวที่เข้ามาแซงคิวจนกระเด็นออกไปด้วยความเจ็บใจ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้มันจึงได้ระบายความโกรธด้วยการชกเช้าไปที่หอคอย แต่กลับถูกกระแสไฟฟ้าจากหอคอยช็อตและล้มลง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของหุ่นยนต์ตัวอื่น ด้วยความรู้สึกอับอายและไม่สามารถทนอยู่กับสังคมแบบนี้ได้อีกต่อไปมันจึงตัดสินใจที่จะออกมาจากเมือง แห่งนั้น มันเดินทางออกไปอย่ในอาณาจักรที่เต็มไปด้วยหุ่นยนต์ที่ซึ่งทุกสิ่งถูกบังคับไว้ด้วยกฎระเบียบอย่างเคร่งไร้อิสระ ทุกอย่างถูกดําเนินให้อยู่ในระเบียบแบบแผนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภายใต้การควบคุมของหอคอยขนาดใหญ่ที่ตั้ง สูงตระหง่านอยู่รอบเมืองหุ่นยนต์ ไม่ว่าผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหนทุกอย่างในอาณาจักรแห่งนี้ยังคงดําเนินต่อไป ตามแบบแผนของมันอย่างไม่เคยเปลี่ยน ในขณะที่การต้องเข้ารับพลังงานในทุกเช้าเมื่อวันใหม่มาถึงก็ยังเป็นสิ่งที่ดําเนินต่อไปอย่างเป็นปกติ การต้องเข้าคิวต่อแถวยาวเหยียดที่เหมือนจะเป็นเรื่องคุ้นชินในยามเช้า แต่กลับทําให้หุ่นยนต์ตัวหนึ่งเกิดความ รู้สึกเบื่อหน่ายมันจึงได้ตัดสินแตกออกจากแถวและแซงคิวหุ่นยนต์ตัวอื่นที่อยู่ด้านหน้า แต่มันกลับไม่ได้รับพลังเพราะยังไม่หมายเลขของมัน ซ้ำร้ายเมื่อหุ่นยนต์ที่ถูกแซงคิวเห็นว่าพลังงานของตัวเองเริ่มหมดมันจึงรีบวิ่งเข้าไปรับพลังงาน และผลักหุ่นยนต์ตัวที่เข้ามาแซงคิวจนกระเด็นออกไปด้วยความเจ็บใจ แต่ไม่สามารถทำอะไรได้มันจึงได้ระบายความโกรธด้วยการชกเช้าไปที่หอคอย แต่กลับถูกกระแสไฟฟ้าจากหอคอยช็อตและล้มลง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของหุ่นยนต์ตัวอื่น ด้วยความรู้สึกอับอายและไม่สามารถทนอยู่กับสังคมแบบนี้ได้อีกต่อไปมันจึงตัดสินใจที่จะออกมาจากเมือง แห่งนั้น มันเดินทางออกไปอย่างไร้จุดหม่ายจนพลังงานใกล้จะหมดเต็มที ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปรายมันได้พบกับถ้ำแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยพืชพรรณสีสันแปลกตา มันสำรวจพืชพรรณเหล่านั้นด้วยความสนใจ เมื่อมันเอามือไปสัมผัสกับดอกไม้ดอกหนึ่ง พลังงานที่ใกล้จะหมดก็กลับฟื้นคืนขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อและในระหว่างที่มันสำรวจอยู่นั่นเอง มันก็ไปสะดุดเข้ากับดอกตูมของดอกไม้ชนิดหนึ่งที่ดูสะดุดตากว่าดอกไม้อื่นๆ มันลองแตะที่ดอกไม้ดอกนั้นทำให้ตัวของมันจากที่มีสีทึบเท่ากลับกลายเป็นสีรุ้ง และจากที่มันได้สัมผัสดอกไม้ทำให้ดอกไม้นั้นเบ่งบานและปล่อยละอองเกสรออกมา แต่ทันทีที่ละอองนั้นลอยขึ้นไปกระทบกับผนังถ้ำก็ทำให้ผนังถ้ำถล่มลงมา ด้วยความตกใจมันจึงพยายามที่จะหนีออกมาจากถ้ำ แต่ก่อนที่จะหนีออกมามันได้ตัดสินใจนำดอกไม้นั้นออกมาด้วย เพื่อจะนำกลับไปเปลี่ยนแปลงเมืองของมัน เมื่อหุ่นยนต์ทุกตัวได้เห็นดอกไม้ดอกนั้นก็พากันตื่นเต้นและชื่นชม แต่ในขณะที่กำลังดีใจอยู่นั่นเอง หอคอยที่ทำหน้าที่ควบคุมดูแลความสงบเรียบร้อยทั้งหมดของเมืองก็ตรวจสอบได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น ดอกไม้ที่หุ่นยนต์นำมาถูกตัดสินว่าเป็นสิ่งแปลกปลอมและต้องถูกจำกัดออกไป หุ่นยนต์ตัวอื่นๆ ต่างเข้ามาช่วยกันปกป้องแต่ไม่เป็นผล สุดท้ายแล้วเมื่อการถูกตัดสินว่าแปลกแยกได้มาพร้อมกับการสูญเสียที่เกิดขึ้นกับหุ่นยนต์ตัวนั้น ร่างของหุ่นยนต์ตัวนั้นถูกนำไปทิ้งที่หลุมขยะของเมือง จนวันเวลาผ่านไปดอกไม้ที่คิดว่าทำลายแล้วกลับเบ่งบานขึ้นมาจากซากของหุ่นยนต์ พร้อมๆ กับปล่อยละอองเกสรกระจายออกไป เมื่อละออกลอยไปโดนตัวหุ่นยนต์ก็ทำให้หุ่นยนต์พังทลาย และเมื่อละอองลอยไปทั่วเมืองทำให้เมืองหุ่นยนต์นั้นล่มสลายางไร้จุดหม่ายจนพลังงานใกล้จะหมดเต็มที ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปรายมันได้พบกับถ้ำแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยพืชพรรณสีสันแปลกตา มันสำรวจพืชพรรณเหล่านั้นด้วยความสนใจ เมื่อมันเอามือไปสัมผัสกับดอกไม้ดอกหนึ่ง พลังงานที่ใกล้จะหมดก็กลับฟื้นคืนขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อและในระหว่างที่มันสำรวจอยู่นั่นเอง มันก็ไปสะดุดเข้ากับดอกตูมของดอกไม้ชนิดหนึ่งที่ดูสะดุดตากว่าดอกไม้อื่นๆ มันลองแตะที่ดอกไม้ดอกนั้นทำให้ตัวของมันจากที่มีสีทึบเท่ากลับกลายเป็นสีรุ้ง และจากที่มันได้สัมผัสดอกไม้ทำให้ดอกไม้นั้นเบ่งบานและปล่อยละอองเกสรออกมา แต่ทันทีที่ละอองนั้นลอยขึ้นไปกระทบกับผนังถ้ำก็ทำให้ผนังถ้ำถล่มลงมา ด้วยความตกใจมันจึงพยายามที่จะหนีออกมาจากถ้ำ แต่ก่อนที่จะหนีออกมามันได้ตัดสินใจนำดอกไม้นั้นออกมาด้วย เพื่อจะนำกลับไปเปลี่ยนแปลงเมืองของมัน เมื่อหุ่นยนต์ทุกตัวได้เห็นดอกไม้ดอกนั้นก็พากันตื่นเต้นและชื่นชม แต่ในขณะที่กำลังดีใจอยู่นั่นเอง หอคอยที่ทำหน้าที่ควบคุมดูแลความสงบเรียบร้อยทั้งหมดของเมืองก็ตรวจสอบได้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้น ดอกไม้ที่หุ่นยนต์นำมาถูกตัดสินว่าเป็นสิ่งแปลกปลอมและต้องถูกจำกัดออกไป หุ่นยนต์ตัวอื่นๆ ต่างเข้ามาช่วยกันปกป้องแต่ไม่เป็นผล สุดท้ายแล้วเมื่อการถูกตัดสินว่าแปลกแยกได้มาพร้อมกับการสูญเสียที่เกิดขึ้นกับหุ่นยนต์ตัวนั้น ร่างของหุ่นยนต์ตัวนั้นถูกนำไปทิ้งที่หลุมขยะของเมือง จนวันเวลาผ่านไปดอกไม้ที่คิดว่าทำลายแล้วกลับเบ่งบานขึ้นมาจากซากของหุ่นยนต์ พร้อมๆ กับปล่อยละอองเกสรกระจายออกไป เมื่อละออกลอยไปโดนตัวหุ่นยนต์ก็ทำให้หุ่นยนต์พังทลาย และเมื่อละอองลอยไปทั่วเมืองทำให้เมืองหุ่นยนต์นั้นล่มสลาย

APPENDIX

Animation WACH - https://www.youtube.com/watch?v=2vROVc38oB8



created by Z Axis IT Solution